اعتراض نامه
سلام
مطلب امروزم به صورت آف لاين است.يک گلايه است...يک اعتراض...
اعتراض به دوستانی که وبلاگ مينويسند...حرف ميزنند ولی گوش نميدهند....
فرهنگ وبلاگ نويسی را بدور انداخته اند....نه ايميلی دارند ونه صفحه پيغامی...
فقط يک صفحه که می نويسند....حرف می زنند ولی گوش نمی دهند...
اين فرهنگ انحصار است....فرهنگ خودکامگی...که به استبداد می انجامد...
يعنی خودمان ناخوداگاه يا آگاهانه اينگونه می انديشيم وزندگی ميکنيم....
من اعتراض دارم.....حق من چی ميشود...من حق نقد وسخن دارم....دوستانی
که اين حق را از من گرفته ايد...با زبان خوش پس دهيد وگرنه آزادانه فرياد خواهم زد.
ودنيای اينترنت را اگاه خواهم کرد....من حق خويش ميخواهم....
پيمان
نویسنده : پیمان ; ساعت ٤:۱٧ ب.ظ روز چهارشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸۳
