...
کلاغ بی حيا
خسته شدم،ازبس اين کلاغ غارغار مي کند حوصله ام سررفته،
غلط کردم(بلا نسبت شما)،گفتم صدات خوبه يک دهن بخوان،
بخدا فقط گفتم يک دهن...آخر اون موقع پرنده ديگری نبود
خوب منم برای سرگرمي گفتم بخوان...و او هم شروع کرد...
اول ها آرام وبا دقت می خواند مثل اينکه مي دانست کلاغ به
ذات خواننده نيست ولی بعد...
ولی بعد که کسی چيزی نگفت صدايش بلندوبلند تر شد.
وقتي خوابم مياد گوشهايم را بايد بگيرم، آنچنان بلندمی خواند
وچشمانش را می بندد که صدای هيچ کس رانمی شنود، هيچ،...
اطرافش را هم نمی بيند.
چند پرنده اين اواخر آمدند يکي طوطي بود،چند تا بلبل ويک
دسته گنجشک اهل دل...آنها هم که وضع را چنين ديدند ،
رفتند...نمی دانم با اين کلاغ چه کار کنم...شما می دانيد؟!...
کمکم کنيد...لطفا.
*************
يک کلاغ بی حيا
درنگاهي سرد وبد
بر زندگاني حمله برد
حمله اش چون تير سخت
بر تارک احساس ودلم
نور را درسايه برد.
ای کلا غ بی حيا
ای نگاهت در پليدی بی رقيب
ای همنشين جغد شب
ای رفيق کفتار بی نسب
تو چگونه آمدی؟
بر کدامين شاخه بود؟!
بر چندمين درخت،
آواز شوم خود را،
کردی آشکار؟!
در تولد شب پرست
آن يگانه حاميت
آن چهره خبث وبد
تو بودی قاری آيه های شب.
ای کلاغ بی حيا
ای سياهی در آرزو
ای همه کلام شب
کدامين روزنِ نور بسته مانده از طلوع؟!
درکدامين لحظه بود،
خورشيد گم کرده منزل فردای ما؟!
ای کلاغ بی حيا
به کدام سو روی؟!
عاقبت،
تشنه لبان آرزوی نور،
کي،
به دندان طمع کفتار دون دهي؟!
ای کلاغ بي حيا،
ای نگاهت در پليدی بی رقيب
ای همنشين جغد شب
ای رفيق کفتار بی نسب
تو چگونه آمدی؟!...........
پيمان
تير ماه هشتادودو
********************
اين وبلاگ جمعه آينده بروز می شود.
