سلام
درنگاه بود سخن
شوق پرواز بمرد
ازصدای شوم کلاغ.
لب فروبستم ،من.
پيمان
بهار82
*********************
سلام
مدتي است که دنياي وبلاگ گرمي وپر شوري سابق را ندارد ،
سردی وزمستان وبلاگ نويسي در ايران خيلي زود آغاز شده ،
درباره علل آن مي توان موارد زيادی را نام برد ولی شا يد شايع
ترين آن در خود بهار وآغاز آن نهفته باشد. زندگي امروزی ما
نوعي فراراز روزمرگي است هر وسيله ای که بتواند ما را از
يکنواختي نجات دهد مسلما بدان چنگ مي اندازيم وبعد از
مدتي آن نيز نمی تواند برايمان غنيمت باَشد چون خود دچار
روزمرگی می شود...
وبلاگ مثل هر وسيله ارتباطي قوانين نوشته ونا نوشته خود را
دارد، هيچ ارتباطي نمي تواند موفق باشداگر ارتباط دوطرفه نباشد
ما هنوز دراين نوع ارتباط مشکل داريم يعني نمي توانيم هم گوش
بدهيم وهم سخن بگويم، آستانه تحمل پذيري فرهنگ کنوني ما پايين
است ونوع انتقاد کردن وپذيري ما معيار صحيحي ندارد. درکل هنوز
با فرهنگ وبلاگ نوسی و وبگردِي بطور خاص وارتباطات بطور
عام نا آشنا هستيم.
********************
تو وبلاگی دسته بندی وبلاگها را خوندم،البته نظرنویسنده بود،اما نکته
جالبش اینکه، موردی میتوان این نظر را پذیرفت که آن هم امری
طبیعی است اما بسط دادن آن اشتباه است،حداقل من وبلاگهای ادبی
بسیاری میشناسم که عکس وشماره شناسنامه داده اند هیچ.....
درسلام واحوالپرسی چیزی کم نمی گذارند....
اون قسمت که مربوط به وبلاگ های ادبی بود را اینجا آوردم برای
باقی وبلاگها میتونید اینجا را کلیک کنید
"1- وبلاگهایی که نویسندگان و شعرای معروف و غیر معروف
فقط به نوشتن داستانها یاشعرهای خود می پردازند و حتی یه سلام
احوالپرسی هم با خوانندگان نمی کنند و همیشه شخصیت خود را
در هاله ای از ابهام نگه می دارند
*********************
راستی چرا ما همه صاحب نظريم؟! درکوچه ،خيابان، مهمانی و...
هر جا که سئوالی از ما بشود اگر در تخصص ما هم نباشد بدون
واهمه جوابی برای آن درآستين داريم....چرا؟!.......
*********************
اين وبلاگ جمعه آينده بروز مي شود.
