بهار...
زمین باردیگر جان میگیرد ونفس گرمش هوا راآکنده ازبوی خاک میکند،سبزه های
نورسته سرزسینه خاک برمیدارندوشکوفه ها به رنگ آمیزی طبیعت می پردازند.
رود موسیقی خلقت را می نوازدوباران بهاری لطف ورحمت ایزدی را دریاد زنده
می سازد.
وخورشید بر گرمی این تابلو زیبای نقاش ازلی می افزاید.
صدای پرندگان به نوازش گوش جان می نشینند وچشمان درسرسبزی ورنگها غرق میشوند.
بهار نتیجه امید به آینده است،امیدی که دردل زمستان سخت وکینه جو به آن ایمان
داشتیم وباتجربه دیروز به آن می نگریستیم.
بهار زندگی مانند بهار طبیعت است.
امید می خواهد وایمان،امید به آینده وایمان بخود،امید درخواستن وایمان دربودن،
بیایم بهار زندگانیمان را بابهار طبیعت آغاز کنیم ودردل بنگاریم.........
که همت آغازبهار وناامیدی شروع زمستان زندگانی است.
..................................دارنگون،شیراز
...................................................... سیزده فروردین 72
