خـــانـــه مـــا

دل مشغولی های یک سایه

شام

           

شنیده بود فلان نامزد نمایندگی شام میدهد.جلوی درمنزل برپارچه ای با چندرنگ برای مدعوین خوشامد نوشته شده بود.مردی با احترام مردم را به داخل راهنمایی می کرد.با اعتیاد وارد شد.منزل بزرگی بودباحیاطی خیلی بزرگتر،فکر نمی کردتوی شهرخانه ای به این بزرگی باشد.انگار توی تاریخ جا مانده بود.هوا خوب بود.صندلی ها را بیرون چیده بودند.رفت وآمدزیادی به چشم می خورد.هنوز جابجا نشده بودکه جوانی بایک سینی چای ظاهرشد.تشکر کردواستکانی با دوحبه قندبرداشت،هنوز داغ بود.

ادامه مطلب   
نویسنده : پیمان ; ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز جمعه ٢٤ اسفند ۱۳۸٦


با آب می گویم!!!...

            

بهارازره رسد،امروز.

زمین،

تن پوش نو دارد.

آسمان،

گرم وآیینش،

نگاه مهروخندان است.

درخت،

دوباره بال بگشاید.

پرنده،

از جا خیزد،ستاندخاموشی ما.

کنار باغچه اما

گلی با ناز وپیمان است.

مادرم،

خانه را با دل می شوید.

زندگی،

رنگها راباهم دوست می دارد.

سردی زمستان،

درتنم برجای می ماند.

این منم،خانه بشکسته،

آیین کودکی دارم.

آن زمان که نای می ماند،

اشک یک نفس  تا پرواز می تازد.

دلم ،پر ازقصه ناگفته است.

بهار هم قصه ای دارد.

  
نویسنده : پیمان ; ساعت ۱:۱٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٩ اسفند ۱۳۸٦


سراب

                  پنجره نگاه من،

                          منتظرلبای تو.

                                 تولدبوسه گرم،

                                             شیرینی وفای تو.

                                                                     

 

               

  
نویسنده : پیمان ; ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٥ اسفند ۱۳۸٦


هنر


   
               از آبی دلت
                سبزی شورت
                     بریز برنقش دل من

                                      تا...زندگی آغاز شود...

  
نویسنده : پیمان ; ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ اسفند ۱۳۸٦